صفحه اصلی    درباره ما    تماس    ارسال خبر    پیوندها    آرشیو  
یکشنبه، 31 تیر 1397 - 15:41   
  تازه ترین اخبار:  
 آخرین مطالب
  بزم رزم با آمریکاتور کلید خورد
  آسوده کتاب بخوانید و چای بنوشید؛ از بایکوت خبری نیست
  بیانیه پایانی جشن تلخ طبقه سه
  گفتگو با یکی از کارکنان گروه ملی اهواز در جشن طبقه 3
  گفتگو خانم زهرا آراسته نیا در جشن طبقه 3
  گفتگو با خانم زهرا آراسته نیا در جشن طبقه 3
  جشن طبقه 3 میزبان شاعر عدالتخواه
  جشن عیدانه طبقه 3
  بازهم کولاک سینمای 99
  اختتامیه هشتمین جشنواره مردمی فیلم عمار به روایت تصاویر (5)
 
 پربیننده ترین مطالب
  بزم رزم با آمریکاتور کلید خورد
- اندازه متن: + -  کد خبر: 393صفحه نخست » بریده کتابدوشنبه، 2 شهریور 1394 - 02:57
چهارده قرن تلاش شیعه برای ماندن و توسعه
چهارده قرن تلاش شیعه برای ماندن و توسعه بریده کتاب 5
  

مراسم شیعی از قبیل جشن در اعیاد غدیر و موالید یا عزاداری در محرم و صفر و ایام وفات، جزء فرهنگ سیاسی شیعه است. عزاداری از زمان ائمه ­ی معصومین مرسوم و در اعصار بعدی به اوج خود رسید. رضاشاه برای نابودی تشیع و مراسم و مناسکش و نابودی هر گونه نهاد اجتماعی و عامل همبستگی عمومی مستقل از دولت، برگزاری مراسم عزاداری را در ماه محرم غیرقانونی اعلام کرد. سخت گیری در این امر چنان شدت داشت که اگر در ماه محرم آخوندی در خیابان دیده می­ شد، دستگیر می­شد؛ زیرا می­ توانست در حال رفتن به مجلس روضه خوانی باشد. گاه مأموران دولتی مراسم سوگواری عادی مردم را با روضه­ خوانی اشتباه گرفته به آنها حمله­ ور می­ شدند. در محرم هر سال بسیاری از مردم به اتهام برگزاری عزاداری دستگیر می­ شدند. در سال 1318 شاه به فکر انتشار تقویم شمسی افتاد تا مردم از تاریخ عزاداری­ ها و جشن­های مذهبی غافل بمانند.

رضاشاه که خود ابتدا با توسل به عزاداری و سینه­ زنی قدرت را قبضه کرده بود و تا مدت­ ها عزاداری را یکی از سنت­ های افتخارآمیز ایرانیان می­ دانست از سال 1307 که مخالفت وی با اسلام آشکار شد، دیگر دعوت از سفیران کشورهای اسلامی برای تماشای مراسم عاشورا را متوقف کرد.

رضاشاه نه تنها مستبدانه مراسم عزاداری را ممنوع کرد، بلکه کوشید تا جشن­ های مضحک غربی را جایگزین آن کند. اشرف، دختر شاه  می­گوید : « پدرم کوشید برگزاری این­گونه مجالس روضه­ خوانی و مراسم دیگر عزاداری مانند زنجیرزنی و سینه ­زنی را که از خصوصیات دین ما است، محدود کند و در مقابل، جشن­ ها و تعطیلات غیرمذهبی از قبیل جشن سال نو را بیشتر رونق بخشد ».

کارناوال شادی که به مناسبت تولد رضاشاه در 24 اسفند حرکت می کرد، عده ای از فواحش و رقاصه­ ها بر بالای کامیون­ها می­ زدند و می­ رقصیدند و لودگی می کردند. در سال 1319 روز کارناوال مصادف با دهه­ ی اول ماه محرم و عاشورا بود و شب قتل، کارناوال مفصلی به راه انداختند که در کامیون­ها عده ای عمله­ ی طرب و فواحش را جمع کرده بودند و به پایکوبی و رقص می­پرداختند.

گذشته از عده­ ای بی­ اصالت، عامه­ ی مردم چنان پایبند به فرهنگ شیعی بودند که نه دستگیری­ ها و نه دیکتاتوری رضاشاه مانع از برگزاری مراسم عزاداری نمی­ شد. مردم شیعه با همه­ ی خطرها مخفیانه مراسم را به جا می ­آوردند. حجت الاسلام علی دوانی خاطرات خود را از آن زمان چنین روایت می­کند:

« فراموش نمی­ کنم به سال 1318 شمسی که ساکن آبادان بودیم فقط یک جا روضه­ خوانی داشت و آن­هم حسینیه­ ی هندی­ ها بود. من که ده ساله بودم همراه بستگانم با کمال احتیاط مانند دیگران تک­ تک و دور از چشم آژان­ها به حسینیه­ ی هندی­ ها می­ رفتیم و روحانی هم که عمامه­ اش را شال کرده بود، و فقط عرقچین به سر داشت، پس از آن وارد مجلس می­ شد. شالش را به سر می­ بست و عمامه می­کرد و آهسته در پشت درهای بسته روضه م­خواند و پس از ختم مجلس به همان ترتیب متفرق می شدیم.»

 

 

   
  

اخبار مرتبط:

نظر شما:
نام:
پست الکترونیکی:
نظر
 
  کد امنیتی:
 
 
 
 
::  صفحه اصلی ::  تماس با ما ::  پیوندها ::  نسخه موبایل ::  RSS ::  نسخه تلکس
© مرکز فرهنگی رسانه بیداری
resanebidari89@yahoo.com
پشتیبانی توسط: خبرافزار
  خبر فوری: بیانیه پایانی جشن تلخ طبقه سه